Οι προκλήσεις για την ΕΥΠ μπροστά στο κίνδυνο των φανατικών Ισλαμιστών

Οι προκλήσεις για την ΕΥΠ μπροστά στο κίνδυνο των φανατικών Ισλαμιστών

- in Editorial
177
0

 Τι παρέλαβε ο Γιάννης Ρουμπάτης και τι πρέπει να γίνει; Ειναι έτοιμη η κρατική υπηρεσία να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις και τους κινδύνους; 

Από τον Αλέξανδρο Στεφανόπουλο* 

Από την αρχή της ανάληψης των καθηκόντων του στον ευαίσθητο και νευραλγικό τομέα των ελληνικών κρατικών μυστικών  υπηρεσιών ασφαλείας της χώρας ο Δημοσιογράφος Γιάννης Ρουμπάτης διαισθανόμενος προφανώς το βάρος της ευθύνης του στην πρόληψη  και αντιμετώπιση του υπ αριθμόν ένα κινδύνου για την ανθρωπότητα , ανέλαβε ένα προσωπικό ρίσκο. Να στρέψει την κρατική υπηρεσία που διοικεί,  στο μέτρο των δυνατοτήτων που έχει -όσο μπορεί και όσο του επιτρέπει το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο  που διέπει την λειτουργία των Ελληνικών κρατικών μυστικών  υπηρεσιών , τα οποίο  προφανέστατα κρίνεται  ανεπαρκές και ανέτοιμο και ως  ένα βαθμό αναποτελεσματικό  πλέον να απαντήσει στις προκλήσεις της εποχής –  σε πιο ρεαλιστικές κατευθύνσεις και υπαρκτές προκλήσεις. 

  Έτσι από τις επαφές, τα συνεχή ταξίδια του ιδίου προσωπικά αλλά και συνεργατών του στους τομείς ευθύνης του κάθε ενός ξεχωριστά , σε συνδυασμό με την συνεχή και  αρραγή  συνεργασία όχι μόνον με τις γνωστές μυστικές υπηρεσίες της δύσης και όχι μόνον , που έχουν πλέον  αποκτήσει ειδίκευση στον τομέα της αντιμετώπισης  του Ισλαμικού Φονταμεταλισμού  αλλά να ανοίξει και νέους διόδους επικοινωνίας και συνεργασίας με χώρες που είτε δεν υπήρχε ανάγκη συνεργασίας είτε δεν το επέτρεπε το διεθνές νομικό πλαίσιο. Ακόμα και με χώρες,  όπως αρκετές της Ε.Ε που είναι φανερό ότι  έχουν υποτιμήσει τον υπαρκτό κίνδυνο και τις απειλές που εκτοξευόταν,  όχι μόνον τα τελευταία χρόνια, αλλά όπως δείχνει και το χρονικό του κύκλου του αίματος της απόπειρας βίαιης  εξάπλωσης του Ισλάμ και του νόμου  της σαρία –  που τώρα καλούνται να αντιμετωπίσουν τους τραγικούς κινδύνους της αβελτηρίας και ολιγωρίας  της Δύσης συνολικότερα.  

Χωρίς  το ρεπορτάζ να μπει –γιατί δεν πρέπει – σε λεπτομέρειες για ευνόητους λόγους, αλλά  και η  κατάθεση δημοσίως άποψης (μας) πάνω στο φλέγον και ευαίσθητο ζήτημα, ως προς    τις απαιτήσεις  και τους κινδύνους που φέρνει ο 21ος αιώνας, πράγματι ο Γ. Ρουμπάτης , παρά τα όσα άλλα πλείστα  προβλήματα της χώρας  που έχει παραλλήλως να αντιμετωπίσει και διαχειριστεί  –από την εσωτερική αλληλοσφαγή συνδικαλιστών, παλαιάς και νέας κοπής  από την οποία κρατά αποστάσεις και ορθώς πράττει- μέχρι την διαχείριση και διεύθυνση των πάγιων μειζόνων ζητημάτων στα  εθνικά ζητήματα της χώρας που είτε υφίστανται είτε γεννώνται  από την γεωπολιτική θέση της χώρας μας στη ευαίσθητη περιοχή αφενός των Βαλκανίων και της Ευρώπης, της οποίας τα σύνορα είναι η Ελλάδα, μέχρι τα  φλέγοντα ζητήματα της Μεσογείου που εκ των πραγμάτων ανέδειξε όχι μόνον η κρίση στην Συρία αλλά και οι εξελίξεις μετά το 2010(«αραβική άνοιξη», νέα σύνορα νέα κράτη  κτλ)  πράγματι έριξε το βάρος του εξ αρχής στο ζήτημα των κινδύνων που εγκυμονούν οι εξτρεμιστικές εκφάνσεις του Ισλαμικού Φονταμεταλισμού.  Απόδειξη τούτου είναι το γεγονός ότι οι ελληνικές κρατικές υπηρεσίες βοήθησαν ουσιαστικά στις τρέχουσες εξελίξεις  με τις επιχειρήσεις στο Βέλγιο αλλά και σε άλλες χώρες που αναμένονται επίσης σημαντικότατες εξελίξεις και ανακοινώσεις.  Περαιτέρω  δεν χρειάζονται λεπτομέρειες. 

Παρ όλα αυτά επειδή προφανώς διοικεί ένα πολυδαίδαλο κρατικό  οργανισμό με υδροκεφαλισμό γεμάτο ομαδούλες , φράξιες και ποικίλα οικονομικά και όχι μόνον  συμφέροντα, πέρα από το εσωτερικό  ξεκαθάρισμα  της ΕΥΠ,  υπάρχουν και πράγματα που θα όφειλε να επιστήσει την προσοχή του, και αν όχι ο ίδιος προσωπικά ο αρμόδιος υποδιοικητής.

Για παράδειγμα δεν είναι δυνατόν να γίνεται ενημέρωση και μάλιστα πολύ πρόσφατα χρονικά , στα πλαίσια διακρατικής συνεργασίας – από γνωστή μεγάλη φίλη σύμμαχο χώρα του ΝΑΤΟ – για το θέμα του ISISκαι να πρέπει να την  παρακολουθήσουν ή δυνατόν όσο περισσότεροι γίνεται-επιχειρησιακοί και μη αστυνομικοί και πολιτικοί υπάλληλοι – εν τούτοις όμως  από την μεγαλύτερη μονάδα  στα βόρεια σύνορα της χώρας και μάλιστα επιχειρησιακή μονάδα  να πηγαίνει ένας αστυνομικός(sic!) παρόλο που εκδήλωσαν ενδιαφέρον τουλάχιστον έξι άτομα ! από την ίδια μονάδα.  Ειδικά δε όταν στην συγκεκριμένη μονάδα υπάρχει υπάλληλος που αντί η υπηρεσία να τον καλέσει στα κεντρικά  να προσφέρει εκπαίδευση και ενημέρωση  πάνω στο αντικείμενο του Ισλάμ, με ότι αυτό συνεπάγεται, ο άνθρωπος βρίσκεται σε απόλυτη αχρηστία σε τμήμα άσχετο με τις γνώσεις και  τις σπουδές του που ως θεολόγος  είναι ειδικότερα  το Ισλάμ (και πολλά άλλα σχετικά και παρεμφερή που δεν πρέπει να αναφερθούν) και επί πλέον γνωρίζει πολλά στο αντικείμενο το συγκεκριμένο . Δεν χρειάζονται περισσότερα… επισημαίνουμε πάλι γα ευνόητους λόγους…   

 Εν τούτοις η κατάσταση που βρήκε ο Γιάννης Ρουμπάτης,  εντός της ΕΥΠ, τουλάχιστον στον τομέα αυτό , δηλαδή  της αντιμετώπισης των κινδύνων με χρήση σύγχρονων μεθόδων και όχι μόνον ,  από τη κήρυξη  Ιερού Πολέμου, από  την AlQedaκαι άλλες αιμοσταγείς τρομοκρατικές –εγκληματικές οργανώσεις ήδη από τις αρχές του 2000,  δεν είναι και η καλύτερη με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις επί διοίκησης του Πρέσβη Ιωάννη Κοραντή ο οποίος επίσης διέβλεπε τους υπαρκτούς κινδύνους.  

 Δυστυχώς οι ελληνικές κρατικές  μυστικές υπηρεσίες, αν και από τις αρχές του 2000 θα έπρεπε να έχουν προετοιμαστεί καταλλήλως , και να έχει σημάνει κόκκινος συναγερμός,  εν τούτοις υπήρξε εγκληματική ολιγωρία από σχεδόν όλες τις διοικήσεις όπως προκύπτει από τα στοιχεία του ρεπορτάζ πολλά από τα οποία δυστυχώς για ευνόητους λόγους δεν γίνεται και δεν πρέπει να αναφερθούν. Σε κάθε επίπεδο,  ήταν και δυστυχώς σε πολλές μονάδες  παραμένουν ανέτοιμες και απροετοίμαστες οι ελληνικές κρατικές υπηρεσίες.  Πιο συγκεκριμένα θα αναφέρουμε,  όχι τι  πραγματικά    συμβαίνει και ποια είναι σήμερα  η σκληρή πραγματικότητα, γιατί αυτή αλλάζει επί θητείας Γιάννη Ρουμπάτη  και –ελπίζουμε αυτή η διαπίστωση   να μην αποδειχθεί οδυνηρά και τραγική  στο εγγύς μέλλον για την χώρα ,  γιατί πάντα  υπάρχει το περιθώριο με ταχύτατες διαδικασίες να αλλάξουν άρδην τα πράγματα σε όλα τα επίπεδα ( διαχείριση αξιοποίηση πληροφόρηση, επιχειρησιακά, ετοιμότητα, πρόληψη, καταστολή) – αλλά θα αναφερθούμε συνοπτικά  στο τι μπορεί και επιβάλλεται ακόμα να γίνει για την αναβάθμιση των υπηρεσιών ασφαλείας  του κράτους. Ως απάντηση στις προκλήσεις του 21ου  αιώνα και όσων αυτός φέρνει μαζί του όπως ο κίνδυνος  εξάπλωσης δια τις βίας, του φόβου και του τρόμου του άθεου  εγκληματικού και τρομοκρατικού παραποιημένου και διαστρεβλωμένου από  κοινούς εγκληματίες που επικαλούνται το Κοράνι και επιλεγμένα  σαφώς διαστρεβλωμένα και παρερμηνευμένα εδάφια (Σουρές) περί κήρυξης  Ιερού Πολέμου. 

Ενδεικτικά θα αναφερθούμε και χωρίς  πολλές λεπτομέρειες πέραν των  όσων ήδη επί διοίκησης Γ. Ρουμπάτη έχουν ξεκινήσει να οργανώνονται –γίνονται ,  επιβάλλεται να γίνουν και τα εξής πολύ απλά ή και σύνθετα αν χρειαστεί προκειμένου να ανταποκριθεί  στις απαιτήσεις, επιταγές αλλά και νέες προκλήσεις από υπαρκτούς κινδύνους παγκοσμίως μια τέτοιας φύσεως κρατική υπηρεσία.  Ειδικότερα :

1.       Ίδρυση και λειτουργία ενός ινστιτούτου- κάτι σαν μόνιμη  σχολή –  που θα παρέχει συνεχώς και διαρκώς  γενικές γνώσεις και  εκπαίδευση- εκμάθηση όλων των νέων δυνατοτήτων , σύγχρονων  μεθόδων, με χρήση και των νέων τεχνολογιών ,  για την αντιμετώπιση  πρόληψη και καταστολή από τις κρατικές μυστικές υπηρεσίες. Γνώση   που θα παρέχεται  σε όλα ανεξαιρέτως τα στελέχη του  κρατικού φορέα αυτού. Με δυνατότητα φοίτησης και άλλων ανώτατων κρατικών λειτουργών από άλλα Υπουργία/υπηρεσίες  επίσης ευαίσθητων  και νευραλγικών πόστων.  Φυσικά και με ειδικά τμήματα ψυχολογίας. Θρησκειών. Νέων  μορφών εγκληματικών δράσεων από άλλες επίσης επικίνδυνες ομάδες θρησκευτικές και μη. Δεν είναι τυχαίο ότι στο FBIαλλά και σε άλλες δυτικές υπηρεσίες υπάρχουν ειδικά τμήματα  παρακολούθησης εξάπλωσης  του Σατανισμού και άλλων νεοφανών  εγκληματικών ομάδων που έχουν εμφανιστεί στις ΗΠΑ και σε άλλες δυτικές χώρες.

2.       Ίδρυση και λειτουργία εσωτερικά ειδικού  ινστιτούτου, εκπαίδευσης αλλά και συνεχούς  ενημέρωσης και αφενημέρωσης για το ISIS  και όλες τις εγκληματικές –τρομοκρατικές οργανώσεις.  Με ειδίκευση όχι μόνον στο Κοράνι και την θεολογία που αυτό παράγει,  αλλά και σε όλες τις σχολές σκέψης ιμάμηδων  ή και αιρέσεις  του Ισλάμ, σε όλες τις υφιστάμενες (εκφυλισμένες  ή εν υπνώσει) αλλά και υπό ίδρυση νέους πυρήνες υποψήφιων μελλοθάνατων (κοινώς καμικάζι αυτοκτονίας),  εκπαίδευση και εκμάθηση πάνω στα πολιτιστικά  και πολιτισμικά αραβικά και ιδεώδη και δρώμενα του Ισλάμ, με έμφαση ακόμα και στον τρόπο ζωής, την νοοτροπία  κτλ. Με ειδίκευση σε παρόμοιες  γνώσεις σαν αυτές που αναφέρθηκαν και πολλές άλλες, πχ ιδιαιτερότητες εθνοτήτων όχι μόνο από τα αραβικά κράτη αλλά και τα αφρικανικά όπου εκεί το Ισλάμ απλώνεται καθημερινά και εκπαιδεύει νέα υποψήφια θύματα . Και φυσικά και  άλλες γενικότερες και ειδικότερες γνώσεις  που πάλι για ευνόητους λόγους δεν μπορεί και δεν πρέπει  να αναφερθούν. Γνώσεις όμως που  ένα έμπειρο στέλεχος σε μια συνέντευξη πχ θα μπορεί να εξάγει χρήσιμα συμπεράσματα όχι μόνο προς χρήσης της υπηρεσίας αλλά κα για την ασφάλειας της χώρας.  

3.       Εκμάθηση όσο γίνεται όσο γίνεται περισσοτέρων στελεχών  της ελληνικής  κρατικής  υπηρεσίας της, αραβικής γλώσσας και αραβικών και άλλων τοπικών διαλέκτων γιατί μέσα από αυτές τις διαλέκτους υπάρχουν κώδικες που χρησιμοποιούνται από τους φανατικούς του ISIS.  Ειδικότερα εκμάθηση του Κορανίου και επισήμανση όλων των Σουρών που κάνουν μνεία περί Ιερού Πολέμου

4.       Στρατολόγηση νέων «πηγών» από τους ήδη εισερχόμενους στην χώρα Ισλαμικής  προελεύσεως ανεξαρτήτως εθνικότητας  με διαχειριστές τους ,άριστους γνώστες της υφιστάμενης κατάστασης σήμερα στα Βαλκάνια την Ευρώπη και την μέση ανατολή

5.       Ειδική ενημέρωση όλων των διοικητών των μονάδων με αυστηρή επιλογή και συγκεκριμένα κριτήρια για τους κινδύνους του ISISκα των νέων μορφών δράσης που επιλέγει η σύγχρονη τρομοκρατία.    

Αναδημοσίευση από το περιοδικό επίκαιρα τ.315

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

You may also like

Μέρκελ εναντίον Σόιμπλε: Ένας ακήρυχτος πόλεμος δεκαετιών

Το εικοστό τρίτο άρθρο της σειράς Οι «έντιμοι» συκοφάντες