1992-2018: Σαν να μην πέρασε μια μέρα στα λάθη της Ομογένειας για το Μακεδονικό

1992-2018: Σαν να μην πέρασε μια μέρα στα λάθη της Ομογένειας για το Μακεδονικό

Ποιες οι ομοιότητες ανάμεσα στο συλλαλητήριο του Ιανουαρίου του 1992 με το συλλαλητήριο που θα πραγματοποιηθεί στις 18 Μαρτίου του 2018;

Τι πρέπει να αλλάξει ώστε το προσεχές συλλαλητήριο να αποτελέσει εφαλτήριο για την αναγέννηση της Ομογένειας της Αμερικής

Καιρός να δημιουργηθεί επιτέλους «Ελληνοαμερικανικό Μητρώο»

Του Νίκου Σταματάκη*

Πάνω από 26 χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά που ξεσηκώθηκε η Ομογένεια της Αμερικής – και ήταν και τότε για το όνομα της Μακεδονίας. Αλλά ένα περίπου χρόνο μετά το περίφημο συλλαλητήριο του Ιανουαρίου 1992 στα Ηνωμένα Εθνη η υπόθεση του ονόματος είχε υποθηκευθεί με την αποδοχή του απαράδεκτου FYROM από την Ελλάδα και την κατάπτυστη επιστολή προς τον νεοκλεγέντα πρόεδρο Κλίντον… Η επιστολή αυτή φέρει φαρδιά-πλατιά και τις υπογραφές επιφανών Ομογενών, οι οποίοι είτε από αφέλεια, είτε από ιδιοτέλεια. είτε από άλλους λόγους παρασύρθηκαν από τους εγκάθετους της κυβέρνησης Μητσοτάκη και υπέγραψαν εκεί που θα έπρεπε να φτύσουν. Κάποιοι μάλιστα από αυτούς τους ομογενείς ηγέτες θα είναι παρόντες και πάλι στις 18 Μαρτίου 2018 στον ΟΗΕ… Αναρωτήθηκαν άραγε ποια ήταν τότε τα λάθη τους, του καθενός προσωπικά και της Ομογένειας ως συνόλου, ώστε να μην επαναληφθούν; Τι τους κάνει να πιστεύουν ότι ακόμα ένα συλλαλητήριο στα Ηνωμένα Εθνη θα φέρει αποτέλεσμα; Τι έχει αλλάξει; Σχεδόν τίποτα…

Πολλές είναι οι ομοιότητες ανάμεσα στο 1992 και στο σήμερα. Κοινός παρονομαστής είναι ο ξεσηκωμός του απλού κόσμου, του απλού έλληνα της Διασποράς που, όπως και οι απλοί πολίτες στην Ελλάδα, αρνείται να δεχτεί ότι είναι δυνατόν να καταλήξουμε να μοιραστούμε το όνομα της Μακεδονίας μας με σλαβόφωνους (που όταν φορούν τις αρχαίες μακεδονικές στολές μιλώντας τη βουλγαρική τους διάλεκτο η αίσθηση του γελοίου αποκτά καινούριο νόημα….) Του απλού έλληνα που δεν μπορεί να χωνέψει ότι «Μακεδονία» μπορεί να σημαίνει τίποτα άλλο παρά «Ελλάδα»… Που δεν μπορεί να ανεχτεί ακόμα μια γενιά πολιτικών εξαρτώμενων από ξένα κέντρα να ξεπουλά τα ιερά και τα όσια… Αυτή είναι η κινητήρια δύναμη που έστειλε εκατοντάδες χιλιάδες έλληνες στα συλλαλητήρια της διαμαρτυρίας. Αυτή η ίδια δύναμη ξεσηκώνει και τον Ελληνισμό της Διασποράς…

Αλλά οι περισσότερες ομοιότητες είναι δυστυχώς αρνητικές, με πρώτες τις «θεσμικές» παρεμβάσεις της επίσημης Ελλάδας προς την Ομογένεια. Πριν λίγες μέρες ο πρέσβης της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον κ.Λαλάκος ζήτησε από την ΑΧΕΠΑ να μην συμμετάσχει στο συλλαλητήριο της 18 ης Μαρτίου. Το επίσημο ελληνικό κράτος που αρνείται να δώσει στον Ελληνισμό της Διασποράς ούτε κάν επιστολική ψήφο (ήδη θεσμοθετημένη από το Ελληνικό Σύνταγμα του 1974 αλλά ακόμα ανεφάρμοστη!!), κατάντησε να παρεμβαίνει – εντελώς παράνομα και ξεδιάντροπα – για να φιμώσει τη φωνή του έλληνα στα ξένα! Ντροπή! Ας μην τολμήσουν να ξαναπατήσουν το πόδι τους έλληνες πολιτικοί και αξιωματούχοι σε οποιαδήποτε ομογενειακή εκδήλωση. Επραξαν άριστα οι διοργανωτές του προσεχούς συλλαλητηρίου να τους αποκλείσουν.

Τέλος δεν έχουν αλλάξει πολλά στην οργανωμένη Ομογένεια, που ακόμα κυριαρχείται από τα παραδοσιακά ελληνικά ελαττώματα και κυρίως την αρχομανία και τον εγωισμό. Όπως και στις αρρωστημένες ελληνικές πολιτικές δομές έτσι και στην Ομογένεια παρατηρείται οξεία αρτηριοσκλήρωση, με τα ίδια και τα ίδια γερασμένα πρόσωπα να ζεσταίνουν τις προεδρικές καρέκλες και να χρησιμοποιούν κάθε μέσο – ακόμα και αντιδημοκρατικά μέσα – για να μην χαθεί το «προεδριλίκι». Πως είναι δυνατόν τέτοιοι «πρόεδροι», που όχι μόνο αγγλικά
δεν μιλούν αλλά και τα ελληνικά τους είναι βαρβαρικά, να ηγηθούν του τιτάνιου αγώνα; Χωρίς καμία συναίσθηση της ανικανότητάς τους, χωρίς συνείδηση της ζημιάς που προξενούν στην Ομογένεια, επιμένουν να περιφέρουν την ασημαντότητά τους στο δημόσιο χώρο… Και αποτρέπουν με τον τρόπο αυτό τη νεότερη γενιά, τις εκατοντάδες χιλιάδες των νεαρών βλαστών μας, που είναι γεννημένοι εδώ, να ασχοληθούν με τα κοινά και αναλάβουν τα ηνία… Παρά το απογοητευτικό αυτό περίγραμμα, ας δούμε περιληπτικά με ποιες
προϋποθέσεις θα μπορούσε να μετατραπεί το προσεχές συλλαλητήριο σε ένα εφαλτήριο αναγέννησης της Ομογένειας της Αμερικής:

1) Αποκλεισμός όλων των κατεχόντων ελληνικό δημόσιο αξίωμα από κάθε εκδήλωση της Ομογένειας. Το πρώτο βήμα έγινε και πρέπει να έχει συνέχεια.

2) Ανοιγμα όλων των υπαρχόντων οργανώσεων στη νεολαία. Οι νέοι σχολικής ηλικίας 15 ετών και άνω και οι φοιτητές και οι όποιες άλλες νεανικές οργανώσεις, είτε στις κοινότητες είτε στην ευρύτερη κοινωνία να είναι μέρος της κάθε κίνησης – και όχι μόνο των ετησίων παρελάσεων. Και να μην μας πούν ορισμένοι «τους καλέσαμε αλλά δεν ήρθαν» ή «ήρθαν αλλά δεν είχε διάρκεια η συμμετοχή τους»… Να μας πουν τι έπραξαν για να τους κρατήσουν. Μίλαγαν μόνο ελληνικά; Ανεχόντουσαν ατελείωτες φωνακλάδικες συζητήσεις ως τα μεσάνυχτα; Εμπόδισαν την όποια νεανική πρόταση με το περίφημο νεοελληνικό «δεν γίνεται»;… Τα έχουμε δεί όλα από τους καρεκλοκένταυρους…

3) Συνεργασία όλων των υπαρχόντων οργανώσεων στη δημιουργία «Ελληνοαμερικανικού Μητρώου». Το μητρώο αυτό μπορεί να δημιουργηθεί με εθελοντική συμμετοχή με την συνεργασία και προτροπή όλων των οργανώσεων και φορέων – συμπεριλαμβανομένης και της Εκκλησίας. Ας αφήσουν κατά μέρος τα «ιδιοκτησιακά» των «χωραφιών» τους ο καθένας… Πρόκειται για ευρύτερο σκοπό που θα ωφελήσει όλους και προπαντός τον Ελληνισμό της Αμερικής. Στο μητρώο αυτό θα μπορούν να εγγραφούν όλοι οι έλληνες (γεννημένοι στην Ελλάδα αμερικανοί) και οι ελληνοαμερικανοί με τα παιδιά τους. Και φυσικά αυτοί θα έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν στις κατά τόπους δευτεροβάθμιες ή τριτοβάθμιες οργανώσεις, που θα εκλέγουν ηγεσία απευθείας από το λαό και όχι μέσω αντιπροσώπων. Ετσι κάποτε θα έλθει ο εκδημοκρατισμός και θα τεθούν οι βάσεις για ανανέωση. Ισως μάλιστα σε δεύτερη φάση αυτό το μητρώο να γίνει η βάση για την εκλογή τιμητικών αντιπροσώπων (εν είδει Βουλευτών Επικρατείας) στην Ελληνική Βουλή. Σε κάθε περίπτωση το «Ελληνοαμερικανικό Μητρώο» θα αποτελέσει με τη χρήση των μοντέρνων τεχνολογιών το θεμέλιο για την ποικιλόμορφη δράση της Ομογένειας, από την συλλογή οικονομικών πόρων έως την πολιτική μας συμμετοχή στις αμερικανικές εκλογές. Και τελικά θα είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για μεγάλα ελληνικά θέματα όπως το ζήτημα της κρίσης της Ελλάδας, της απομείωσης του ελληνικού χρέους αλλά και φυσικά το όνομα της Μακεδονίας και το Κυπριακό. Καμία παναμερικανική συνεργασία καρεκλοκένταυρων «προέδρων» δεν θα έχει επιτυχία εάν είναι αποκομμένη από την πηγή της δύναμής της, τον απλό κόσμο της Ομογένειας – και για αυτό το «Ελληνοαμερικανικό Μητρώο» είναι αναγκαίο.

4) Οι εκδηλώσεις – όπως το προσεχές συλλαλητήριο για το όνομα της Μακεδονίας – δεν γίνονται για να εκτονωθούμε αλλά για να προβάλλουμε τα δίκαιά μας προς την ευρύτερη αμερικανική κοινωνία. Ορθότατα οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου προσκάλεσαν αμερικανούς πολιτικούς που έχουν ανάγκη την ψήφο μας. Εκείνοι θα πρέπει να έχουν τον
πρώτο λόγο. Οσοι από τους «προέδρους» μας δεν μπορούν να μιλήσουν αγγλικά ας παραμερίσουν. Ας μην μας ρεζιλέψουν και πάλι.

5) Η Εκκλησία έχει ηγετικό ρόλο και λόγο στους αγώνες μας. Αλλά είναι καιρός η Ομογένεια να αποκτήσει σοβαρή κοσμική δομή – ειδικά στις μέρες μας που οι εκβιασμοί της Τουρκίας στο Πατριαρχείο αυξάνονται. Η Ομογένεια δεν μπορεί να μάχεται για τα εθνικά θέματα με ένα Πατριάρχη κάτω από την μπότα του Σουλτάνου να απαιτεί την υποταγή της Εκκλησίας
της Αμερικής…

Θα σταματήσω εδώ ελπίζοντας ότι οι σπόροι του μέλλοντος που εμπεριέχονται στο κείμενο αυτό θα συζητηθούν, θα δοκιμασθούν και θα δώσουν σύντομα καρπό…

 

Νέα Υόρκη, 23 Φεβρουαρίου 2018 n.stamatakis@aol.com

*Ο Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, διεθνολόγος και
επιχειρηματίας που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη

ΠΗΓΗ: Η Εφημερίδα της Νέας Υόρκης

 

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

You may also like

Πέντε φαντάροι της ΕΛΔΥΚ τραυματίστηκαν σε άσκηση

Και οι πέντε φαντάροι τραυματίστηκαν ελαφρά όταν κάτω