Αποκαλύπτεται το τεράστιο έλλειμμα ηγεσίας που απειλεί την Ομογένεια

Αποκαλύπτεται το τεράστιο έλλειμμα ηγεσίας που απειλεί την Ομογένεια

Επιεικώς απαράδεκτο το γεγονός πως η Εκκλησία μονοπωλεί την ηγετική εκπροσώπηση της Ομογένειας.

Η ΚΡΙΣΗ ΗΓΕΣΙΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΛΥΣΕΙ ΤΗΝ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ

Πότε θα βάλουμε τους ρασοφόρους στην κατάλληλη θέση με την ανάδειξη επάξιας κοσμικής ηγεσίας; Πότε θα απαλλαγούμε από τα κυκλώματα εξυπηρέτησης ανθελληνικών συμφερόντων;

Του Νίκου Σταματάκη*

Μπορεί οι εικόνες από τον ετήσιο εορτασμό της Ελληνικής Ανεξαρτησίας στο Λευκό Οίκο να ενισχύουν πρόσκαιρα όσους επιμένουν να βαυκαλίζονται για την ισχύ της ελληνοαμερικανικής πολιτικής παρουσίας, αλλά δεν είναι δυνατόν να κρύψουν το τεράστιο έλλειμα ηγεσίας. Τις τελευταίες εβδομάδες (πάντα ο Μάρτιος ήταν μήνας έντονων ομογενειακών κινήσεων αλλά φέτος ξεπέρασε κάθε προσδοκία) τόσο με την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη όσο και με την παναμερικανική διαδήλωση στα Ηνωμένα Εθνη για το όνομα της Μακεδονίας, αυτό το έλλειμμα ηγεσίας αποκαλύφθηκε ολόγυμνο σε όλες τις τραγικές του διαστάσεις.

Απαράδεκτη η μονοπώληση της ηγετικής εκπροσώπησης της Ομογένειας από την Εκκλησία.

Η Ομογένεια έχει εκχωρήσει χονδρικά την συλλογική πολιτική εκπροσώπησή της στην Αρχιεπισκοπή. Τούτο έχει να κάνει με κάποιες «εθνικές παραδόσεις» αλλά κυρίως με την δομή οργάνωσης της Διασποράς γύρω από εκκλησιαστικές κοινότητες. Και για όσο διάστημα της η Αρχιεπισκοπή Αμερικής είχε ηγέτη παγκοσμίου διαμετρήματος, τον Ιάκωβο, το πρόβλημα ήταν φυσικό να μην λάβει διαστάσεις. Από το 1999 όμως που ανέλαβε ο ανθυπομετρίου ηγετικού αναστήματος Δημήτριος, το πρόβλημα ξεχείλωσε και ανέδειξε τεράστιες πληγές.

Από τη μια ο κ.Δημήτριος αποδείχτηκε αδύναμος να αναδείξει, να συνενώσει και να εκφράσει την αυξανόμενη οικονομική και πολιτική δύναμη των νεώτερων γενεών ελληνοαμερικανών και να τη μεταφράσει σε κοινωνική και πολιτική δράση. Από την άλλη, η ανεπαρκής του παρουσία και η εξάρτηση της Αρχιεπισκοπής από το Πατριαρχείο, ενίσχυσε τη θέση μιας μακκιαβελικής προσωπικότητας, του Επιτρόπου του Πατριαρχείου, πατρός Αλέξανδρου Καρλούτσου, του γνωστού ως «φάδερ Αλεξ». Ο «φάδερ Αλεξ», έχοντας μυηθεί
στα μυστικά από την εποχή που ήταν βοηθός του Ιακώβου, κινά τα νήματα από το παρασκήνιο, ασκώντας επιρροή και δύναμη πολύ μεγαλύτερη από τον ίδιο τον Δημήτριο.Και επειδή η τεράστια αυτή δύναμη είναι ανέλεγκτη, είναι και επικίνδυνη – καθώς ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΝΕΝΑ ομογενειακό ΜΜΕ δεν τολμά ή δεν θέλει να του ασκήσει κριτική.

Ο «φάδερ Αλεξ» έχει άριστες διασυνδέσεις με τους ισχυρότερους πόλους της αμερικανικής εξουσίας και είναι ως προς πολλά αναντικατάστατος. Είναι όμως αναντικατάστατος επειδή ο ίδιος το επιδιώκει μέσα στο ακόρεστο κυνήγι της εξουσίας – που ως γνωστόν είναι το ισχυρότερο ναρκωτικό. Είναι επίσης αναντικατάστατος επειδή, εκμεταλλευόμενος την φορολογική νομοθεσία και τον πλούτο επιφανών ελληνοαμερικανών έχει δημιουργήσει την «Ηγεσία των 100», με τεράστια κεφάλαια άνω των $100 εκατομμυρίων, την οποία ελέγχει πλήρως. Ο
συνδυασμός πολιτικής και οικονομικής ισχύος έχει δημιουργήσει ένα πανίσχυρο και ανέλεγκτο δικτάτορα στους κόλπους της Εκκλησίας και της Ομογένειας. Ο οποίος, επειδή δρά έξυπνα και δεν επιδιώκει τη συνεχή δημοσιότητα, αποφεύγει να γίνεται στόχος. Και επομένως καθιστά την δύναμη του ακόμα περισσότερο αποτελεσματική.

Προκαλώ τον αναγνώστη να ψάξει όλα τα «κατεστημένα» ομογενειακά ΜΜΕ από τους μεγαλόσχημους δημοσιογράφους στην Ουάσιγκτον έως τους μικρούς και μεγάλους εκδότες της Ν.Υόρκης. Με δυσκολία θα βρεί ελάχιστες αναφορές και ακόμα λιγότερες κριτικές για τον πανίσχυρο «φάδερ Αλεξ». Και προκαλώ επίσης τον αναγνώστη να αναρωτηθεί τι άραγε έχει καταφέρει ο φάδερ Αλεξ με όλη αυτή τη δύναμη που έχει στα χέρια του επί 30 χρόνια. Αν εξαιρέσει κανείς την ετήσια διανομή προσκλήσεων για την γιορτή στο Λευκό Οίκο και κάποιες παρεμβάσεις προς την εξουσία, τα χειροπιαστά αποτελέσματα ως προς την εξυπηρέτηση των ελληνικών δικαίων είναι ελάχιστα έως ανύπαρκτα. Και το αποδεικνύει η αποτυχία
επίλυσης του θέματος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης στο οποίο – ως Επίτροπος του Πατριαρχείου – θα έπρεπε να έχει επενδύσει και την τελευταία ρανίδα της δύναμής του.

Αντί όμως να πετύχει το παραμικρό για τη Χάλκη επί 30 και πλέον χρόνια, κατάφερε να ενισχύσει την θέση του στο αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο, το λεγόμενο «βαθύ κράτος». Ουσιαστική απόδειξη αυτού ήταν ο απόλυτος έλεγχος από τον «φάδερ Αλεξ» και τον γιό του Μάικ Καρλούτσο, της πρόσφατης Πανορθόδοξης Συνόδου της Κρήτης. Εκεί ο φάδερ Αλεξ απέτυχε αυτό που θα επέβαλλε η ορθόδοξη χριστιανική πίστη, αλλά και τα συμφέροντα του Ελληνισμού, και οδήγησε κάθε προσπάθεια συνδιαλλαγής με τη Ρωσική Εκκλησία
σε αποτυχία. Το αποτέλεσμα ήταν η Ρωσική εκκλησία, η μεγαλύτερη της Ορθοδοξίας με 150 εκ. πιστούς συμπεριλαμβανομένου και του Βλαντιμίρ Πούτιν, και τρεις άλλες εκκλησίες να απέχουν και να μετατραπεί η Πανορθόδοξη Σύνοδος και η Ορθοδοξία ολόκληρη σε πεδίο γεωπολιτικής αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Ρωσίας. Ο «φάδερ Αλεξ» πούλησε έτσι εξυπηρέτηση στο αμερικανικό βαθύ κράτος – εξυπηρέτηση που αντιβαίνει στα συμφέροντα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας – και το βαθύ κράτος τον αντέμειψε με την πρόσληψη του γιού του σε
ανώδυνη (αλλά πλουσιοπάροχα αμειβόμενη) θέση στο Στέιτ Ντιπάτμεντ ως «διευθυντή εθιμοτυπίας»… (εδώ θα γελάγαμε εάν τα χάλια μας δεν ήταν για κλάματα…)

Ετσι σήμερα, ναι σήμερα, που η Ελλάδα μέσω του πρωθυπουργού της ζήτησε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν να μεσολαβήσει για την απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών που συνέλαβαν οι Τούρκοι στον Εβρο, τι θα κάνει ο «φάδερ Αλεξ»; Η απόλυτη εκκωφαντική σιγή…. Μήπως και του χαλάσει τη μανέστρα με το «βαθύ κράτος»… Το οποίο «βαθύ κράτος» σαφώς αναμένει την επάνοδο της Τουρκίας στο μαντρί. Και από την άλλη το Πατριαρχείο είναι άφωνο για τα εθνικά θέματα, μην τυχόν και ενοχληθεί ο Σουλτάνος… Αλλά έτσι η Ομογένεια
είναι δέσμια και ποτέ δεν θα μπορέσει να βοηθήσει τα ελληνικά θέματα. Κάποιος άλλος στη θέση του «φάδερ Αλεξ» ή του Αρχιεπισκόπου θα σήκωνε το τηλέφωνο και θα φώναζε στην Ουάσιγκτον: «Θέλετε την Ελλάδα στην αγκαλιά του Πούτιν; Κάντε κάτι… Τραβήξτε το αυτί του Ερντογάν… Κινηθείτε..» Τίποτε ο «φάδερ Αλεξ»… Τσιμουδιά… Τίποτε και ο Αρχιεπίσκοπος στην γιορτή στο Λευκό Οίκο…

Τα ίδια και από τον μεγαλόσχημο – αλλά «ξεγυμνωμένο βασιλιά» – εκδότη της Αστόριας… Πού την ώρα που οι απλοί ομογενείς ξεσηκώνονταν για το όνομα της Μακεδονίας υποδεχόταν τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε χλιδάτο δείπνο στο Μανχάταν λέγοντας γελοιωδέστατα: «Η Ομογένεια ψηφίζει Κυριάκο…» Και ο
Κυριάκος ανταποκρίθηκε ΜΗ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΣ ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΣΤΙΣ ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ…

Τόσο ο «φάδερ Αλεξ» όσο και οι εκδότες και «εκδοτίσκοι» της Ν.Υόρκης αποτελούν τους στυλοβάτες της διεφθαρμένης ηγεσίας της οργανωμένης Ομογένειας στη Ν. Υόρκη, τη Βοστώνη και αλλού. Γιατί; Επειδή έτσι διευκολύνονται στην πρακτόρευση ίδιων συμφερόντων που σε πολλές περιπτώσεις είναι αντίθετα με τα συμφέροντα της Ομογένειας και του Ελληνισμού… Επειδή η ανάδειξη ανεξάρτητης ηγεσίας που θα αντιπροσωπεύει γνήσια την Ομογένεια θα τους αφαιρέσει το δικαίωμα να πουλούν εκδουλεύσεις προς τους ισχυρούς πάτρωνές τους εδώ και στην Ελλάδα… Αμήν.

Nέα Υόρκη, 24 Μαρτίου 2018 n.stamatakis@aol.com

*Ο Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, διεθνολόγος και
επιχειρηματίας που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

You may also like

Απίστευτη πρόκληση Ζάεφ: Δεν υπάρχει άλλη Μακεδονία από τη δική μας

Στην προσπάθειά του να συσπειρώσει τους πολίτες της