Μόνο ενωμένοι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις τουρκικές απειλές

Μόνο ενωμένοι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις τουρκικές απειλές

Ποια είναι η στάση που πρέπει να κρατήσει ο Ελληνισμός μπροστά στις καταιγιστικές εξελίξεις;

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ

Να δοθεί προς όλες τις πλευρές το μήνυμα ότι η Ελλάδα εάν συνεχίσει να απειλείται είναι έτοιμη για συντριπτικό πλήγμα κατά της Τουρκίας

Του Νίκου Σταματάκη*

Τα τύμπανα του πολέμου ακούγονται πλέον καθαρότατα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Τον περασμένο μήνα ήταν ο εμβολισμός του σκάφους της Ελληνικής Ακτοφυλακής και η παραβίαση της ΑΟΖ της Κύπρου από τον τουρκικό στόλο. Ακολούθησαν συνεχείς παραβιάσεις στο Αιγαίο, αμέτρητες παράνομες NAVTEX σχεδόν παντού και καταιγισμός προκλητικών δηλώσεων από τον Σουλτάνο Ερντογάν και από όλο σχεδόν το φάσμα της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας που αμφισβητούν ευθέως την ελληνική κυριαρχία. Και μόλις χθές είχαμε
μια ακόμα παρεμπόδιση σκάφους της ελληνικής ακτοφυλακής και νέες προκλητικές δηλώσεις και παραβιάσεις.

Όλα αυτά καθώς κορυφώνεται η κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας. Οι προχθεσινοί εναγκαλισμοί του Ερντογάν με τον Πούτιν και η ταυτόχρονη ανακοίνωση της επίσπευσης της παράδοσης των ρωσικών S-400 στην Τουρκία (καρφί στο μάτι του βαθέος αμερικανικού κράτους) σπρώχνει την ένταση στο απροχώρητο. Το αδιέξοδο δεν μπορεί να συνεχιστεί παραπέρα. Οι νέοι ηγέτες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής Μάικ Πομπέο και Τζον Μπόλτον αναμένεται να λάβουν σύντομα αποφάσεις. Επί πολλούς μήνες τώρα πληθαίνουν καθημερινά οι φωνές σε think tanks, στο Κογκρέσο και σε όλα τα κέντρα εξουσίας που ζητούν επιτέλους να αναγνωρισθεί η πραγματικότητα: η Τουρκία έχει ήδη προσχωρήσει στο στρατόπεδο των αντιπάλων της Δύσης και δεν μπορεί να παραμένει στο ΝΑΤΟ ως κανονικός σύμμαχος. Ούτε σκέψη πρέπει να γίνεται για την παράδοση των προηγμένων μαχητικών F-35 στην Τουρκία που είναι ήδη σχεδόν έτοιμα…

Τέλος η προσθήκη του Ιράν στη συμμαχία Ρωσίας-Τουρκίας οδηγεί τα πράγματα στην τελική σύγκρουση, επειδή προσθέτει στην εξίσωση την αντιπαράθεση Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας με το Ιράν. Ολόκληρη η Μέση Ανατολή είναι σε φάση ανάφλεξης: Στο Λίβανο, η σύμμαχος του Ιράν Χεζμπολάχ είναι – σύμφωνα με τους εγκυρότερους αναλυτές – στα πρόθυρα ενός ακόμα πολέμου με το Ισραήλ. Την ίδια στιγμή η Σ.Αραβία έχει συσφίξει τις σχέσεις της με το Ισραήλ σε βαθμό πρωτοφανή, αναγνωρίζoντας το δικαίωμα ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ και καλώντας τους Παλαιστινίους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Οι γραμμές της αντιπαράθεσης έχουν ήδη χαραχτεί: Από τη μια πλευρά Ρωσία- Τουρκία-Ιράν μαζί με τους συνοδοιπόρους τους (Χεζμπολάχ, Χαμάς, Σιϊτικό Ιράκ, Ισλαμιστές) και από την άλλη Ισραήλ-Σ.Αραβία- Αίγυπτος-Κύπρος- Ελλάδα υπό την υψηλή εποπτεία των ΗΠΑ, που όμως αναμένεται να λάβουν εντός των ημερών οριστικές αποφάσεις για το ρόλο της Τουρκίας. Οι αποφάσεις αυτές πιθανότατα θα δώσουν το έναυσμα των όποιων συγκρούσεων…

Ποια λοιπόν είναι η καταλληλότερη στάση του Ελληνισμού μπροστά στις καταιγιστικές εξελίξεις;

Η αναμονή ενόψει των αλλαγών στην Ουάσιγκτον είναι σοφή στάση, μόνο που δεν είναι βέβαιο ότι θα είναι αρκετή αυτού του είδους η «στρατηγική ψυχραιμία» για την εξασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου. Ηδη η Τουρκία επέβαλλε δια της πολεμικής ισχύος παύση των γεωτρήσεων στο οικόπεδο 3 της κυπριακής ΑΟΖ και αναμένεται να φέρει το πλωτό της γεωτρύπανο στα νερά της Αν.Μεσογείου εντός των προσεχών μηνών για να αμφισβητήσει εμπράκτως την συνέχεια των ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο. Και επειδή επηρεάζει ζωτικά συμφέροντα και άλλων χωρών (Ισραήλ-Αίγυπτος), αλλά και τεράστια δικαιώματα δυτικών πετρελαϊκών κολοσσών, πρέπει να απαντηθεί συνολικά από όλες τις εμπλεκόμενες χώρες. Οι αμυντικές συνεργασίες δείχνουν να έχουν προχωρήσει αρκετά. Μερικά μόνο παραδείγματα είναι τα κοινά γυμνάσια όλων των γειτονικών χωρών, η συμμετοχή του ελληνικού υπερσύγχρονου υποβρυχίου «Παπανικολής» σε ασκήσεις δίπλα σε αμερικανικό αεροπλανοφόρο, εκτεταμένες ασκήσεις ισραηλινών δυνάμεων στην Κύπρο και πολλά άλλα – τα περισσότερα από τα οποία καλύπτονται από πέπλο μυστικότητας. Όποια και να είναι η εξέλιξη των πραγμάτων η ενδεδειγμένη ελληνική απάντηση πρέπει να είναι η κλήση των συμμάχων να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του και από κοινού να αντιμετωπισθούν οι επιβουλές.

Όμως τα τουρκικά σχέδια ίσως να επιδιώξουν ακριβώς τη διάσπαση αυτών των συμμαχιών. Είναι λοιπόν πιθανό η Τουρκία να δημιουργήσει επεισόδιο τύπου Ιμίων στον καθαρά ελληνικό χώρο που να καθιστά την όποια συμμαχική συνδρομή δύσκολη. Στην περίπτωση αυτή η Ελλάδα πρέπει να είναι έτοιμη να αντιδράσει πολεμικά από μόνη της επιφέροντας ένα συντριπτικό κτύπημα στην Τουρκία. Δεν είναι της στιγμής να αναλυθούν δημόσια οι στρατιωτικές παράμετροι αυτού του ενδεχομένου – ο γράφων άλλωστε δεν είναι ειδικός στα θέματα αυτά. Αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να επιφέρει τέτοιο συντριπτικό πλήγμα, να σμπαραλιάσει, για να το πούμε έτσι, κάποιο σημαντικό στρατιωτικό ή στρατηγικό στόχο εντός της Τουρκίας. Η κατάλληλη στιγμή είναι τώρα και όχι του χρόνου όταν με την παραλαβή των S- 400 η Τουρκία θα έχει αποκτήσει το πάνω χέρι.

Ας μην ξεχνάμε ότι το δυτικό στρατόπεδο είναι αμφίβολο εάν διαθέτει κατάλληλο αντίδοτο για το ρωσικό αυτό βαλλιστικό σύστημα με το ιδιαίτερα προηγμένο ραντάρ. Βέβαια ισχύει ότι «πόλεμος πατήρ πάντων» και η ανάγκη άμυνας ασφαλώς θα γεννήσει κάποιας μορφής αντίδοτα, ιδιαίτερα από τους έλληνες μηχανολόγους και τεχνικούς, που έχουν αποδείξει πολλές φορές στη σύγχρονη εποχή ότι είναι γνήσιοι απόγονοι του πολυμήχανου Οδυσσέα… Και έχουν ήδη την εμπειρία από την παραλαβή του συστήματος S-300. Όμως, όπως έχουμε πολλές φορές σημειώσει η καλύτερη αποτροπή εναντίον των S-400 θα είναι για την Ελλάδα να μένει η πόρτα της Ρωσίας πάντοτε ανοιχτή. Επραξαν άριστα Ελλάδα και Κύπρος που δεν συμμετείχαν στις πρόσφατες απελάσεις Ρώσων διπλωματών. Η Ρωσία είναι πιθανότατο ότι θα ανταποδώσει έμπρακτα εάν χρειαστεί: Πέρασε στα ψιλά των ειδήσεων ότι στη σχετική συμφωνία Ρωσίας-Τουρκίας για του S-400 δεν περιλαμβάνονται οι «πηγαίοι κώδικες» του στρατηγικού αυτού συστήματος,
πράγμα που σημαίνει ότι ο υπέρτατος έλεγχος τους θα ανήκει πάντοτε σε ρωσικά χέρια…

Εντός των προσεχών ημερών θα γίνει γνωστή η νέα αμερικανική πολιτική για τη Μ.Ανατολή. Το πιθανότερο είναι ότι οι ΗΠΑ θα στραφούν ανοιχτά εναντίον του Ιράν και επομένως εναντίον των συμμάχων του στη περιοχή, μεταξύ των οποίων η Τουρκία κατέχει πλέον εξέχουσα θέση. Επίσης οι ΗΠΑ δεν έχουν περιθώριο να προδώσουν για μια ακόμα φορά τους Κούρδους και δεν θα το πράξουν. Μάλιστα στο ζήτημα αυτό έχει αρχίσει να σχηματίζεται ευρύς συνασπισμός καθώς η Γαλλία άρχισε να στέλνει ειδικές δυνάμεις στις κουρδικές περιοχές ανατολικά του Ευφράτη (Ιντλίμπ) όπου οι ΗΠΑ συνεχίζουν να δημιουργούν εκτεταμένο σύστημα στρατιωτικών βάσεων. Τα σημάδια είναι ολοφάνερα: Δεν θα επιτραπεί συνέχεια του χώρου από το Ιράν μέσω του σιϊτικού Ιράκ και της Συρίας στο Λίβανο – η συνέχεια του «σιϊτικού τόξου» θα αποκοπεί.

Αρκετές φορές στη σύγχρονη εποχή ο Ελληνισμός όταν κλήθηκε να λάβει ιστορικές αποφάσεις, το έκανε με σύνεση και πατριωτική ενότητα, ανεξάρτητα του ποιος είχε την εξουσία και με γνώμονα όχι μόνο τα στρατηγικά του συμφέροντα
αλλά και την προστασία πανανθρώπινων ιδανικών. Την ίδια ιστορική ευθύνη πρέπει να δείξει και στις νέες κρίσιμες περιστάσεις. Θα βρεθεί και πάλι στην σωστή πλευρά της Ιστορίας και θα επιτελέσει με συνέπεια το καθήκον απέναντι στις προγονικές παραδόσεις του.

Nέα Υόρκη, 5 Απριλίου 2018 n.stamatakis@aol.com

*Ο Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, διεθνολόγος και
επιχειρηματίας που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

You may also like

Με αποδοκιμασίες υποδέχτηκαν εχθές τον Τραμπ στο Καπιτώλιο

Νεαρή γυναίκα έβρισε τον πρόεδρο των ΗΠΑ λέγοντας