Όλη η αλήθεια για την Ελληνορωσική κρίση

Όλη η αλήθεια για την Ελληνορωσική κρίση

Ποιος ο ρόλος του Αμερικανού πρέσβη Τζέφρι Πάιατ ;

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΡΩΣΙΚΗ ΚΡΙΣΗ;

Ο Αμερικανός πρέσβης κ.Πάιατ βασικός υπαίτιος της κρίσης.  Το εκκλησιαστικό υπόβαθρο πολύ σημαντικό με την καθαρά αντιρωσική στάση του Οικουμενικού Πατριαρχείου.  Τι εγγυήσεις έχουν λάβει οι Τσίπρας-Κοτζιάς ότι οι ΗΠΑ – σε περίπτωση επανόδου της Τουρκίας στο δυτικό μαντρί – δεν θα υπονομεύσουν και πάλι τα ελληνικά συμφέροντα;  Η ξενοδουλεία τους είναι προάγγελος κακών εξελίξεων.

Του Νίκου Σταματάκη*

Οι αναγνώστες της στήλης αυτής έχουν ασφαλώς παρατηρήσει ότι συχνά υπογραμμίζουμε την βασική αρχή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, μιας αρχής που ακολούθησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1974: Η Ελλάδα ως θαλάσσια δύναμη (και μάλιστα παγκόσμιας εμβέλειας λόγω του ελληνόκτητου εμπορικού στόλου) ανήκει στο πλευρό της θαλασσοκράτειρας Αμερικής, αλλά όμως η πόρτα της Ρωσίας πρέπει ανά πάσα στιγμή να παραμένει ανοιχτή.  Την βασική αυτή αρχή αποφάσισε ξαφνικά να παραβιάσει η κυβέρνηση Τσίπρα με την απέλαση δύο Ρώσων διπλωματών και την απαγόρευση εισόδου στη χώρα άλλων με την κατηγορία δράσεων «κατά της ελληνικής κυριαρχίας».  Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι θα μπορούσαν να βρεθούν ηπιότεροι τρόποι χειρισμού του θέματος.  Αλλωστε εάν το θέμα ήταν «δράσεις κατά της ελληνικής κυριαρχίας» σχεδόν ολόκληρη η αμερικανική αλλά και η γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα θα έπρεπε να απελαθούν (και μαζί τους να μπουν στη φυλακή και αρκετοί Ελληνες δημοσιογράφοι και κάποιοι «επιχειρηματίες», για να μην αναφέρουμε πολλούς ξενόδουλους πολιτικούς).   Ξεχάσαμε άραγε έτσι ξαφνικά την απόπειρα δολοφονίας του τότε πρωθυπουργού κ.Καραμανλή πριν 10 χρόνια από ανθρώπους της αμερικανικής πρεσβείας υπό την καθοδήγηση του απελαθέντος αρχιπράκτορα της CIA (με καταγωγή από Κάρπαθο) Bill Basil;  Η Ελλάδα επέλεξε όμως την ευθεία σύγκρουση με τη Μόσχα και θα πρέπει τώρα να αντιμετωπίσει τις συνέπειες…

Μόλις πριν ένα μήνα στη συνάντηση του κ.Κοτζιά με τον Ρώσο υπ.Εξωτερικών κ.Λαβρόφ στη Μόσχα όλα έδειχναν ότι βρίσκονται υπό έλεγχο και μάλιστα είχαν αρχίσει προετοιμασίες για την φθινοπωρινή επίσκεψη του κ.Λαβρόφ στην Αθήνα, οι οποίες τώρα φυσικά πάγωσαν.  Οι παρατηρητές όμως των διεθνών σχέσεων είχαν δεί από καιρό τα καθαρότατα σημάδια κατάρρευσης των ελληνορωσικών σχέσεων. Ειδικά όσοι παρακολουθούμε την εκκλησιαστική διπλωματία, είμαστε βέβαιοι ότι το θέμα της Αυτοκεφαλίας της σχισματικής εκκλησίας της Ουκρανίας (η οποία ιστορικά ανήκε στο Πατριαρχείο Μόσχας), την οποία ετοιμάζεται να αποδεχτεί με συνοπτικές διαδικασίες ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.Βαρθολομαίος – ενεργώντας καθαρά μέσω του «φάδερ Αλεξ» ως πιόνι του αμερικανικού «βαθέος κράτους» – θα ήταν προάγγελος εξελίξεων.

Η ρωσική εξωτερική πολιτική μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1989-90 έχει καταστήσει και πάλι την Ορθοδοξία σημαία και έμβολο της επιρροής της στα Βαλκάνια και αλλού.  Η πολιτική αυτή δέχτηκε ένα ακόμα πλήγμα με την αναγνώριση της Εκκλησίας των Σκοπίων από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως «Αρχιεπισκοπής Αχρίδος», που προηγήθηκε της συμφωνίας Τσίπρα-Ζάεφ για το όνομα της ΠΓΔΜ.  Με τον τρόπο αυτό επιχειρείται η απόσπαση της εκκλησίας των Σκοπίων από την Βουλγαρική και επομένως την σλαβική επιρροή. Το κλίμα βέβαια στα Σκόπια είναι ρευστό και τίποτα δεν έχει ακόμα λάβει οριστική μορφή εν αναμονή των τελικών εξελίξεων του θέματος της ονομασίας, που κάθε άλλο παρά βέβαιες είναι.

Λίγες αμφιβολίες υπάρχουν ότι βασικός υπαίτιος για την κατάρρευση των ελληνο-ρωσικών σχέσεων είναι ο υπερ-δραστήριος αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα κ.Πάιατ.  Εχουμε πολλές φορές σημειώσει ότι ο κ.Πάιατ, χρησιμοποιώντας την εμπειρία του από την επιχείρηση κατά της Μόσχας που διεξήγαγε ως πρέσβης των ΗΠΑ στην Ουκρανία, συγκρούστηκε κατακέφαλα με κάθε τι που «μύριζε» ρωσική επιρροή στην Ελλάδα:

  • Συγκρούστηκε με τον Ιβάν Σαββίδη λόγω της συμμετοχής του στην εξαγορά του λιμανιού Θεσσαλονίκης – και κατάφερε να διαλύσει τις στενές σχέσεις του με την κυβέρνηση Τσίπρα.
  • Επεδίωξε και κατάφερε την εξαγορά του Νεωρίου Σύρου – παραδοσιακής «διευκόλυνσης» προς τη Ρωσία – από αμερικανική επιχείρηση.
  • Επεδίωξε και κατάφερε την εγκατάσταση αμερικανικής εταιρίας διανομής φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη, η οποία επίσης ήταν «προπύργιο» ρωσικής επιρροής στην Ελλάδα.
  • Επισκέφθηκε το Αγιο Ορος για να αμφισβητήσει με ιδιαίτερα συμβολικό τρόπο την ρωσική επιρροή.

Και ο μεν κ.Πάιατ, καθαρότατος εκπρόσωπος του αμερικανικού «βαθέος κράτους», έπαιξε άριστα το ρόλο του προστατεύοντας τα αμερικανικά συμφέροντα όπως τα εννοεί ο ίδιος και το βαθύ κράτος.  Δεν θα πρέπει να είναι όμως καθόλου σίγουρος – και κανείς άλλος επίσης και ειδικά ο κ.Κοτζιάς – ότι τα συμφέροντα αυτά θα είναι τα ίδια σε λίγες μέρες όταν θα έχει τελειώσει η συνάντηση Τραμπ-Πούτιν στο Ελσίνκι.  Πολλές ενδείξεις πείθουν ότι στο Ελσίνκι θα επισημοποιηθεί προσέγγιση ΗΠΑ-Ρωσίας που κατά βάση θα ανταλλάσσει παραχωρήσεις των ΗΠΑ σε Κριμαία και Ουκρανία με ρωσικές υποχωρήσεις στη Μ.Ανατολή.  Οι ρωσικές υποχωρήσεις στη Συρία πιθανότατα θα έχουν δύο σκέλη.  Πρώτα την αναγνώριση κουρδικού αυτόνομου κράτους και, δεύτερο, περιορισμό της επιρροής του Ιράν.  Και οι δύο αυτές ρωσικές υποχωρήσεις στη Συρία έχουν ήδη δρομολογηθεί και απομένει η επισημοποίησή τους.

Είναι ολοφάνερο ότι η επισημοποίηση της κουρδικής αυτόνομης οντότητας στα νότια σύνορα της Τουρκίας θα «ρίξει πάγο» στην προσέγγιση Ρωσίας-Τουρκίας και ταυτόχρονα θα σηματοδοτήσει ένα «μεγάλο παζάρι» μεταξύ Τουρκίας και Δύσης.  Στο παζάρι αυτό όλα τα ανοιχτά θέματα θα τεθούν ταυτόχρονα στο τραπέζι και εννοούμε ΟΛΑ, από το κουρδικό μέχρι το θέμα της ΑΟΖ και το Κυπριακό… Ειδικά τα ενεργειακά και η ΑΟΖ θα παίξουν τον πρώτο ρόλο και θα χρησιμοποιηθούν – ήδη χρησιμοποιούνται – από τους Αμερικανούς ως κίνητρο για την διευθέτηση  των λοιπών θεμάτων.

Μόνο σε ένα τέτοιο πλαίσιο εξηγείται η βιασύνη των Τσίπρα-Κοτζιά να τσουβαλιάσουν όλα τα ανοιχτά θέματα με τις γειτονικές χώρες.  Αφού «έκλεισαν» (έτσι τουλάχιστον νομίζουν – αλλά δεν πείθουν…) το θέμα των Σκοπίων, ετοιμάζονται τώρα να κλείσουν και τα ανοιχτά ζητήματα με την Αλβανία.  Χρησιμοποιούν την ίδια τακτική ρίχνοντας ένα «προπέτασμα καπνού» με την διαμήνυση μέσω γνωστών «φερεφώνων» τους στα ΜΜΕ ότι τάχατες «τα θέματα με την Αλβανία αναβάλλονται λόγω των αντιδράσεων στο εσωτερικό της κάθε χώρας», ενώ η αλήθεια είναι ότι στα παρασκήνιο είναι όλα έτοιμα…  Την ίδια άλλωστε τακτική χρησιμοποίησαν και στο σκοπιανό καταφέρνοντας να σιγάσουν προσωρινά τις αντιδράσεις… Και το ερώτημα είναι τι είδους «συνοριακές» ή άλλες υποχωρήσεις ετοιμάζεται η Ελλάδα να κάνει με την Αλβανία (και ειδικά στην ΑΟΖ των Διαποντίων Νήσων) και τι συνέπειες θα έχουν αυτές στα ελληνοτουρκικά…

Είναι φανερό ότι οι Τσίπρας-Κοτζιάς έχουν λάβει άφθονες υποσχέσεις από τον κ.Πάιατ – και πιθανότατα και άλλους Αμερικανούς επισήμους, που πιθανότατα έχουν να κάνουν με την ΑΟΖ, τις επενδύσεις, και φυσικά και τις πολιτικές τους φιλοδοξίες.  Θα τους θυμίσουμε ότι αυτή είναι η πολλοστή φορά που ξενόδουλες ελληνικές ηγεσίες «μαγεύονται» από τις υποσχέσεις των ξένων πατρώνων τους.  Την τελευταία φορά που η Αθήνα γέμισε με «υποσχέσεις-φούμαρα» των
Αμερικανών ήταν το 1974 όταν ο πρέσβης κ.Τάσκα και ο αρχιπράκτορας της CIA Γκαστ Αβράκωτος φούσκωσαν τα μυαλά του δικτάτορα Ιωαννίδη ότι μπορεί να ρίξει τον «Κάστρο της Μεσογείου», τον Μακάριο, και ότι εκείνοι θα «εμποδίσουν την Τουρκία από το να εισβάλλει στην Κύπρο και θα γινόταν επιτέλους η Ενωση της Κύπρου μα την Ελλάδα…»  Ο Ιωαννίδης πέθανε στη φυλακή δηλώνοντας ότι δεν θα πεί ποτέ την αλήθεια για το τι συνέβη «επειδή αν το κάνει όλοι οι έλληνες θα γίνουν κομουνιστές»…  Τον Ιωαννίδη ο Τσίπρας, ο Κοτζιάς και οι αριστερές παρέες τους «προδότη» τον ανεβάζουν, «προδότη» τον κατεβάζουν – ενώ είναι φανερό ότι ήταν ένας κλασσικός ηλίθιος.  Του το είπε άλλωστε και ο Ωνάσης: «Εάν σου λένε οι Αμερικανοί να ρίξεις τον Μακάριο γιατί δεν τους απαντάς εσύ να πάνε να το κάνουν μόνοι τους αφού μπορούν;»…

Ελπίζουμε από τα βάθη της καρδιάς να κάνουμε λάθος στις παραπάνω προβλέψεις μας και να μην αναγκαστούμε ποτέ να ονομάσουμε τους κκ. Τσίπρα και Κοτζιά ούτε «προδότες» ούτε «ηλίθιους»… Και να μην τους δούμε να πεθαίνουν πίσω από τα σίδερα της φυλακής…

Nέα Υόρκη, 13 Ιουλίου 2018

n.stamatakis@aol.com

*Ο Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, διεθνολόγος και επιχειρηματίας που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

You may also like

Στη μνήμη του «Μπλόκου της Κοκκινιάς»

Το κείμενο αυτό πρωτοδημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 2013